[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Stanowi zapowiedź sprawcy dokonania na szkodę pokrzywdzonego zamachu na życie lub zdrowie jego lub innych osób lub gwałtownego zamachu na mienie w wypadku, gdy nie dokona on rozporządzenia mieniem na korzyść sprawcy, bądź nie zaprzestanie działalności gospodarczej.Zasadniczym znaczeniem dla odróżnienia od siebie dwóch stanów karnych opisanych w art.280 k.k.oraz art.282 k.k.jest moment zawładnięcia przez sprawcę cudzym mieniem.Istotą wymuszenia rozbójniczego jest to, że sprawca doprowadza inną osobę do rozporządzenia mieniem lub zaprzestania działalności gospodarczej w przyszłości.Rozbój zaś jest przestępstwem skierowanym jednocześnie przeciwko osobie i mieniu, a stosowana w nim przemoc, groźba natychmiastowego jej użycia lub doprowadzenia człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności są jedynie środkiem do zawładnięcia mieniem.Sprawca stosuje określone sposoby oddziaływania w celu zawładnięcia cudzą rzeczą niezwłocznie.W celu ustalenia zatem, czy w danym wypadku miała miejsce rozbój czy wymuszenie rozbójnicze, należy przede wszystkim udzielić odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób i za pomocą jakiego środka sprawca zabrał mienie.Wymuszenie rozbójnicze, podobnie jak rozbój, jest przestępstwem materialnym.Jego skutkiem jest rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego na korzyść sprawcy lub osoby przez niego wskazanej albo zaprzestanie przez pokrzywdzonego prowadzenia określonej działalności gospodarczej.Przestępstwo określone w art.282 jest dokonane dopiero z chwilą, gdy pokrzywdzony pod wpływem przemocy, groźby zamachu na zdrowie lub życie albo gwałtownego zamachu na minie rozporządzi mieniem.Przestępstwo wymuszenia rozbójniczego ma dwa przedmioty oddziaływania.Pierwszym jest osoba, którą sprawca zmusza do określonego zamachu, a drugim mienie, którym rozporządzić ma pokrzywdzony albo określony rodzaj działalności gospodarczej prowadzonej przez pokrzywdzonego, której ma on zaniechać.Podobnie jak rozbój, wymuszenie rozbójnicze jest przestępstwem kierunkowym.Ze względu na sposób ujęcia znamion wykonawczych przestępstwa wymuszenia rozbójniczego we wszystkich odmianach, można się go dopuścić jedynie w zamiarze bezpośrednim, przy czym celem sprawcy musi być dążenie do osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie lub kogo innego.3.Wypadek mniejszej wagiArt.283 k.k.: W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu określonego w art.289 § 1, art.280 § 1 lub w art.281 lub 282, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.”Art.283 k.k.ustanawia w sposób zbiorowy typy uprzywilejowane przestępstw kradzieży z włamaniem (art.289 § 1), rozboju (art.280 § 1), kradzieży rozbójniczej (art.281) oraz wymuszenia rozbójniczego (art.282), dopuszczając jednocześnie możliwość uznania ich wypadki mniejszej wagi.W porównaniu z ich typami podstawowymi, zagrożone są znacznie niższymi ustawowymi zagrożeniami karą (od 3 miesięcy do 5 lat).Kodeks karny z 1997 r, podobnie jak jego poprzednik z 1969 r.nie zawiera definicji „wypadku mniejszej wagi”.Istota wypadku mniejszej wagi, sprowadza się do szczególnej charakterystyki zachowania, realizującego wszystkie znamiona przestępstwa określonego w typie podstawowym, która sprawia, że taki czyn sprawcy stanowi przestępstwo zasługujące na łagodniejsze potraktowanie (łagodniejszą karę).Istotną okolicznością wpływającą na wymiar kary jest niewielki stopień społecznej szkodliwości czynu zabronionego popełnionego przez sprawcę, a także inne przesłanki, jak motyw kierujący sprawcą, czy wartość przedmiotu zaboru.Rozbój jest najcięższym przestępstwem przeciwko mieniu, co ma swoje odzwierciedlenie w ustawowym zagrożeniu karą pozbawienia wolności, przewidzianym dla tego przestępstwa.Art.283 k.k.jednoznacznie określa, że pojęcie „wypadku mniejszej wagi” przestępstwa rozboju jest dopuszczalne jedynie w odniesieniu do czynu o znamionach typu podstawowego.Niedopuszczalne jest natomiast traktowanie jako „wypadku mniejszej wagi” rozboju o znamionach typu kwalifikowanego.W rozumieniu art.283 wypadek mniejszej wagi rozboju ma miejsce wówczas, gdy czyn sprawcy wyczerpuje znamiona rozboju określonego w art.280 § 1, zaś ocena okoliczności podmiotowych i przedmiotowych prowadzi do wniosku, że czyn ten nie przybiera postaci zwykłego rozboju, lecz jest przestępstwem o mniejszym stopniu szkodliwości i jest łagodniejszym splotem okoliczności, w jakich doszło do tego przestępstwa, i znacznie odbiega od kryteriów rozboju podstawowego.ROZDZIAŁ VZAGROŻENIE KARĄ I ŚRODKAMI KARNYMI1.Ogólna problematyka wymiaru karyA/ KaraSłowo „kara” używane jest w różnych znaczeniach, zarówno w języku potocznym, jak i w prawie, gdzie mówiąc o karze mamy na myśli tzw.karę kryminalną (łac.crimen - przestępstwo) opartą na odpowiedzialności osobistej sprawcy przestępstwa.Kara kryminalna to osobista dolegliwość ponoszona przez sprawcę jako odpłata za popełnione przestępstwo, wyrażająca potępienie popełnionego przez niego czynu, i wymierzana imieniu państwa przez sąd.Realizację wymiaru sprawiedliwości stanowi wymierzanie kar za przestępstwa.Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art.175, powierza ją sądom, wyposażając je w przedmiot niezawisłości w zakresie orzekania
[ Pobierz całość w formacie PDF ]