[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Zgodnie z powyższym, jakikolwiek wniosek o azyl, złożony przez obywatela Państwa Członkowskiego może zostać rozpatrzony lub uznany za możliwy do przyjęcia do rozpatrzenia przez inne Państw Członkowskie jedynie w następujących przypadkach:(a)jeżeli Państwo Członkowskie, którego wnioskodawca jest obywatelem, po wejściu w życie Traktatu Amsterdamskiego odwoła się do postanowień Artykułu 15 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Swobód, wnosząc o podjęcie środków stanowiących na jego terytorium wyjątek od jego zobowiązań przewidzianych tą Konwencją;(b)jeżeli procedura określona w Artykule F.1(1) Traktatu o Unii Europejskiej została wszczęta i dopóki Rada nie podejmie w tej sprawie decyzji;(c)jeżeli Rada, działając na podstawie Artykułu F.1(1) Traktatu o Unii Europejskiej ustaliła, w odniesieniu do Państwa Członkowskiego, którego wnioskodawca jest obywatelem, zaistnienie poważnego i uporczywego naruszenia przez to Państwo Członkowskie zasad wspomnianych w Artykule F(1);(d)jeżeli Państwo Członkowskie podejmie jednostronnie taką decyzję w odniesieniu do wniosku obywatela innego Państwa Członkowskiego; w takim przypadku Rada zostaje niezwłocznie poinformowana; wniosek zostaje rozpatrzony na podstawie domniemania, że jest rażąco nieuzasadniony, nie wpływając w jakikolwiek sposób, niezależnie od okoliczności, na uprawnienia decyzyjne Państwa Członkowskiego.PROTOKÓŁW SPRAWIE ZASTOSOWANIA ZASAD SUBSYDIARNOŚCI I PROPORCJONALNOŚCIWYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONYZDECYDOWANE ustanowić warunki dla zastosowania zasad subsydiarności i proporcjonalności, zagwarantowanych Artykułem 3b Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w celu bardziej precyzyjnego zdefiniowania kryteriów ich zastosowania oraz zapewnienia ich ścisłego przestrzegania i konsekwentnej realizacji przez wszystkie instytucje;WYRAŻAJĄC WOLĘ zapewnienia, że decyzje zostają podjęte w sferze możliwie najbliższej obywatelom Unii;UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie Międzyinstytucjonalne z dnia 25 października, zawarte pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie procedur realizacji zasady subsydiarności;POTWIERDZAJĄ, że wnioski Rady Europejskiej z Birmingham z dnia 16 października 1992 roku oraz ogólne podejście do zastosowania zasady subsydiarności, uzgodnione w trakcie spotkania Rady Europejskiej w Edynburgu w dniach 11-12 grudnia 1992 roku będą nadal przyświecać działaniom instytucji Unii, jak również rozwojowi zastosowania zasady subsydiarności, oraz, w tym celuUZGODNIŁY następujące postanowienia, które zostaną załączone do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską:(1)Podczas wykonywania przyznanych uprawnień, każda instytucja zapewni, że zasada subsydiarności jest przestrzegana.Zapewni też zgodność z zasadą proporcjonalności, zgodnie z którą wszelkie działania Wspólnoty nie mogą wykraczać poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia celów Traktatu.(2)Zastosowanie zasad subsydiarności i proporcjonalności respektuje ogólne postanowienia i cele Traktatu, szczególnie w odniesieniu do utrzymania w pełni acquis communautaire oraz równowagi instytucjonalnej; nie wpływa na zasady opracowane przez Trybunał Sprawiedliwości w odniesieniu do stosunku pomiędzy prawem krajowym a prawem Wspólnoty i powinno uwzględniać Artykuł F(4) Traktatu o Unii Europejskiej, zgodnie z którym "Unia zapewnia sobie środki, konieczne do osiągnięcia swoich celów i prowadzenia swoich polityk."(3)Zasada Subsydiarności nie kwestionuje uprawnień, przyznanych Wspólnocie Europejskiej Traktatem, zgodnie z interpretacją Trybunału Sprawiedliwości.Kryteria określone w drugim akapicie Artykułu 3b Traktatu odnoszą się do dziedzin, w których Wspólnota nie posiada wyłącznych kompetencji.Zasada subsydiarności zapewnia wskazówki, w jaki sposób uprawnienia te mają być realizowane na poziomie Wspólnoty.Subsydiarność jest koncepcją dynamiczną i powinna być stosowana w świetle celów, określonych w Traktacie.Umożliwia ona rozszerzenie działań Wspólnoty w granicach jej uprawnień, gdy wymagają tego okoliczności, i odwrotnie - ich ograniczenie lub umorzenie, gdy przestają one być uzasadnione.(4)Dla każdego proponowanego aktu ustawodawczego Wspólnoty, należy przedstawić powody, na jakich akt ten oparto w świetle uzasadnienia jego zgodności z zasadami subsydiarności i proporcjonalności; przyczyny dla stwierdzenia, że cele Wspólnoty mogą zostać lepiej osiągnięte należy poprzeć wskaźnikami jakościowymi lub, wszędzie gdzie jest to możliwe, ilościowymi.(5)Dla uzasadnianych działań Wspólnoty, obydwa aspekty zasady subsydiarności muszą zostać spełnione: cele proponowanego działania nie mogą zostać w wystarczającym stopniu osiągnięte w wyniku działania Państw Członkowskich w ramach ich krajowych systemów konstytucyjnych i z tej przyczyny mogą zostać w większym stopniu osiągnięte w wyniku działania podjętego przez Wspólnotę.Podczas badania, czy wymieniony powyżej warunek został spełniony należy stosować następujące wytyczne:-rozpatrywana kwestia ma aspekty ponadnarodowe, które nie mogą być w wystarczającym stopniu regulowane działaniem Państw Członkowskich;-same działania Państw Członkowskich lub brak działania Wspólnoty może być sprzeczny z wymogami Traktatu (takimi, jak potrzeba skorygowania zaburzeń konkurencji lub unikania ukrytych ograniczeń dla handlu czy wzmocnienia spójności ekonomicznej i społecznej) lub może w inny sposób znaczącą zaszkodzić interesom Państw Członkowskich;-działanie na poziomie Wspólnoty przyniesie wyraźne korzyści z powodu skali lub skutków, w porównaniu z działaniem na poziomie Państw Członkowskich.(6)Forma działania Wspólnoty powinna być możliwie najprostsza, zgodna z zadowalającym osiągnięciem celu danego środka i potrzebą efektywnej egzekucji.Wspólnota uchwala te działania jedynie w koniecznym zakresie.Wobec równości innych czynników, dyrektywy powinny być preferowane w stosunku do rozporządzeń, a dyrektywy ramowe - w stosunku do szczegółowych środków
[ Pobierz całość w formacie PDF ]