[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.W szczególnym wypadku zainteresowanie czymś staje się procesem kumulacjiciekawości i wiedzy opartym na dynamicznym sprzężeniu zwrotnym.Wiedza odpowiadającana wcześniejsze pytania nasuwa wtedy pytania następne, rodzi wątpliwości, niepewność, a wrezultacie niedosyt i potrzebę poznania kolejnego aspektu zjawiska.Jeśli potraktować „zainteresowanie” jako termin gatunkowy, to wówczas użycie tegorzeczownika w liczbie pojedynczej odnosi się do trwałej, powtarzalnej relacji międzyrzeczywistością a potrzebami poznawczymi jednostki lub zespołu ludzi.Inny jest sens, gdyużywamy tego terminu w liczbie mnogiej (zainteresowania).W ten sposób określamykoncentrację i ciągłość interesowania się określonym typem zjawisk oraz równoczesneinteresowanie się kilkoma rodzajami czy dziedzinami zjawisk, które coś łączy z punktuwidzenia podmiotu.Jeśli uwaga i chęć poznania skupia się na dość jednorodnym typiezjawisk lub na uznanej za nieprzypadkową współzależności kilku typów zjawisk, i tonastawienie selektywnie ukierunkowuje aktywność poznawczą (obserwacje, informacjekategoryzujemy na te, które uznajemy za ważne dla nas, oraz te dla nas nieistotne i obojętne),to znaczy, że mamy sprecyzowane zainteresowania.Pasja poznawczaEmocjonalnym przejawem głębokiego, intensywnego zainteresowania jako postawypoznawczej są namiętności, pasje.W ten sposób określamy przeżywanie informacji, samychzdarzeń, faktów, a także namiętne, zaangażowane podejście do własnego zainteresowania.Zależy nam na tym, aby coś poznać, zrozumieć, traktujemy to jako nieodpartą potrzebę, aż doobsesji.Człowiekowi zaangażowanemu w obserwowane zjawiska i przemyśliwane problemyzainteresowanie zdystansowane, chłodne lub letnie i powierzchowne zdaje się sprzecznościąsamą w sobie, a synonimem zainteresowania jest dlań swoiste podniecenie tematyką, sprawą,zdobywaną wiedzą, odczuwanie osobistej satysfakcji z powodu postępów w poznaniu,upatrywanie w samym procesie zapoznawania się z czymś sprawdzianu własnej wartości.Najczęściej jest też tak, że temu zaangażowaniu poznawczemu towarzyszą pozytywne lubnegatywne uprzedzenia do tego, co dopiero poznajemy lub do tego, co już znamy (znamyprzynajmniej w swoim mniemaniu), a co śledzimy, obserwujemy, komentujemy w kolejnychstadiach, stanach, w trakcie zmiany.Te pasje tudzież uprzedzenia mają ogromne znaczenie motywacyjne.Albowzmacniają pozytywną motywację do poznania, stymulują ciekawość i wysiłki poznawcze,albo też motywują negatywnie, stymulują autocenzurę (nie chcę czytać tego, czego nie lubię,czemu nie ufam; nie chcę słuchać kogoś, kogo się obawiam lub kogo nienawidzę itp.).Wartopamiętać, iż otwartość, chłonność, dociekliwość to względne, nie zaś absolutne i doskonałeatrybuty autentycznego zainteresowania.Człowiek zainteresowany, lecz przy tymzaangażowany może być skłonny do selektywnego podejścia, do tendencyjnego postrzeganiazjawisk społecznych i poglądów ludzkich.Może być tak, że im bardziej jest czymśzainteresowany ze względu na swoje poglądy, zasady, uprzedzenia pozytywne, tym bardziejzarazem.nie jest ciekaw tego, do czego uprzedzony jest negatywnie jako do czegoś obcego,niepożądanego czy wrogiego.Rodzaje zainteresowaniaZasadnicze znaczenie ma kwestia ciągłości i koncentracji lub przeciwnie, nieciągłościi rozproszenia zainteresowań.Inną jakość ma zainteresowanie okazjonalne (przygodne,przypadkowe i nietrwałe), spowodowane zaskoczeniem, niezamierzonym zetknięciem zjakimś zjawiskiem i oddziaływaniem bodźców (np.estetycznych, seksualnych, moralnych),inną zaś trwałe i ciągłe.W wypadku zainteresowań polityką to kwestia kluczowa: znikomąkompetencję ma taki uczestnik polityki, który aktywizuje się (jako odbiorca, konsumentinformacji) doraźnie, w rytmie rozmaitych kampanii i pod wpływem jakichś specjalnychwydarzeń.Niewiele wie i rozumie obywatel, którego cechuje krótka pamięć;pełnowartościowym obywatelem jest natomiast ktoś, kto przejawia zainteresowanie ciągłe isystematyczne, przez co jego wiedza pozwala mu na samodzielność, krytycyzm, racjonalnąanalizę.Takiego człowieka stać na przemyślane i konsekwentne akty wyboru, poparcia,oporu; taki człowiek nie podejmuje decyzji na oślep, w odruchach wzbudzonych doraźnymiemocjamiinastrojami,sprowokowanychprzezinnychlubpodyktowanychkonformistycznym przystosowaniem i naśladownictwem.Z tym rozróżnieniem wiąże się inne: odmienny charakter ma zainteresowanie zwłasnej inicjatywy oraz zainteresowanie w reakcji na bodźce sytuacyjne lub w odpowiedzi nacudzy nacisk (sugestie, prośby, apele, nakazy, podsuwane pokusy)
[ Pobierz całość w formacie PDF ]