X


[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.85MADRIGALE XSe l amante si trasforma nell amata, questa non deve dolersidelle parole pronunziate da lui, ch� le dice anche lei.S � ver quel che si legge,che l amante in quel ch ama si trasforma,presa l amata forma,101Letteratura italiana Einaudi Luigi Tansillo - Il canzoniereio non son pi� quel ch era, ma son voi.3Se cosa, dunque, ho detto che v annoi,non incolpate, donna, il parlar mio,ch� la diceste voi, non la diss io.7MADRIGALE XILe stelle, non accorgendosi del �proprio danno�,mandan, qualche volta, sulla terra delle creature pi� belle diloro.S invidia no  l consente,or com il f�r le stelle:mandar qua gi� cose di lor pi� belle? 3Credo che fur s� intentea la bell opra, al dilettoso affanno,che non s accorser del lor proprio danno.6MADRIGALE XIIAd una farfalla, �arsa� dagli occhi della sua donnae morta fra i suoi biondi capelli.1.Quel vago animaletto,che, per gio�r, nel lume volar suole,incauto corse ai raggi del mio sole:e, mentre all alta luce intorno aggira(s� com avviene a chi troppo alto aspira),cadde con l alette arse dal bel foco.Morendo, per scampar cercava loco: 7tesa d Amor vidde una rete d oro,ivi s ascose e lieto disse:  Io moro! Prima ch uscisse fuor de bei legami,ei medesmo, affrettando il suo morire,com uom che vita spregi e gloria brami,mor�; ma, in sul morir, fu inteso dire:102Letteratura italiana Einaudi Luigi Tansillo - Il canzoniere N� fu gi� mai n� fiavita pi� dolce de la morte mia!  852.Deh, volgi indietro il piede,o tu, ch�unque sei, deh, non calcarmi!Inchinar ti dovresti ed adorarmi.Bench io sia un vermicciuol che nulla vale,non mi spregiar, se sotto  l pi� mi mire,ch io son degno di star sovra le stelle;per l alto fin che la mia vita tenne:ma non s ha l onor sempre al merto eguale.8Fur mia prigion due trecce, le pi� belleche mai coprisse velo,e  l mio morir da pi� begli occhi venneche  n bel seren gi� mai mostrass il cielo.Son morta e godo, perch � tal mio stato,che porge invidia ad ogni cor be�to;anzi, se mi spiacesse un tal morire,i bei capelli e la belt� gradita,che mi di�r morte, mi potrian dar vita.873.S un Icaro, un Fetonteper troppo ardir gi� spenti il mondo esclama:quel che perd�r di vita, elli han di fama.Di me, farfalla pargoletta e frale,qual fia la gloria tra pi� vaghi augelli,ch ebbi ardir di spiegar le piccol ale 6al gran splendor de gli occhi e de capelli,ove Amor vinto regna,e col volo cercai morte s� degna?Qual pregio, udendo dire: Ogni farfalla, spenta in sul gioire,103Letteratura italiana Einaudi Luigi Tansillo - Il canzoniereintorno a picciol lume morir suole,quest ebbe morte per gioir nel sole!  834.Fu certo avventurato il morir mio,tra voi morendo, o vaghi e bei capelli,che l ambra fate e l or parer men belli.Ma, s oltre ci�, fra voiun sol d� mi si dava sepoltura,quanto pi� ser�a stata mia ventura!Ah, superbo, sfrenato, alto desio, 7che chiedi? Ancor pi� v�i?Bastar mi d� , se, morta, in me provaiun ben che, viva, non conobbi mai.Io non son morta; anzi, s io ben m accorsi,quando mostrai morire, a viver corsi.O lieto d�! Chi ebbe mai tal sorte?Trovar la vita ascosa entro la morte! 145.Fra le pi� belle chiome,che mai fusser da ninfa in altra etatein guardia a velo o  n preda a vento date,il viver mio lasciai, n� so dir come,perch� s� dolcemente a morte corsi,che del morir, morendo, non m accorsi: 6anzi n� l un n� l altro non scernea,ond io fra me dicea: Dunque, esser pu� (tanto il piacer m offosca)che n� vita, n� morte in me conosca?Se morte � amara, e colma di tormento,morta non son, ch � dolce quel ch io sento.12Se vita senza membri non ha loco,104Letteratura italiana Einaudi Luigi Tansillo - Il canzonierecome son viva, s io son arsa al foco?Pur mi conobbi fuor di vita al fine.O bellezze divine,mi date morte e s� dolce e gradita,che non m avveggio s ella � morte o vita!  886.Deh! s al be�to locovolar potessi, ove quel sol risplende,che m arse e ancise, e, morta, ancor m incende,il ben di mia ventura quanto fora!Forse fra il lucid oro e  l vivo foco 5un altra volta ascosa,ond ebbi morte avessi vita ancora.Ch�, se col dar la morte, altrui noiosa,tanta dolcezza e tanta gioia s ebbe,dando la vita, or qual piacer s avrebbe? 807.Ogni vita mi spiace,tanto la morte mi diletta e piace:anzi, pi� nova sorte,ch odio vita per s�, l amo per morte,perch� penso a la gioia 5ch ebbi morendo; e, vaga del gioire,vorrei sempre morire [ Pobierz całość w formacie PDF ]

  • zanotowane.pl
  • doc.pisz.pl
  • pdf.pisz.pl
  • lo2chrzanow.htw.pl
  • Drogi uĚźytkowniku!

    W trosce o komfort korzystania z naszego serwisu chcemy dostarczać Ci coraz lepsze usługi. By móc to robić prosimy, abyś wyraził zgodę na dopasowanie treści marketingowych do Twoich zachowań w serwisie. Zgoda ta pozwoli nam częściowo finansować rozwój świadczonych usług.

    Pamiętaj, że dbamy o Twoją prywatność. Nie zwiększamy zakresu naszych uprawnień bez Twojej zgody. Zadbamy również o bezpieczeństwo Twoich danych. Wyrażoną zgodę możesz cofnąć w każdej chwili.

     Tak, zgadzam się na nadanie mi "cookie" i korzystanie z danych przez Administratora Serwisu i jego partnerĂłw w celu dopasowania treści do moich potrzeb. Przeczytałem(am) Politykę prywatności. Rozumiem ją i akceptuję.

     Tak, zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych przez Administratora Serwisu i jego partnerĂłw w celu personalizowania wyświetlanych mi reklam i dostosowania do mnie prezentowanych treści marketingowych. Przeczytałem(am) Politykę prywatności. Rozumiem ją i akceptuję.

    Wyrażenie powyższych zgód jest dobrowolne i możesz je w dowolnym momencie wycofać poprzez opcję: "Twoje zgody", dostępnej w prawym, dolnym rogu strony lub poprzez usunięcie "cookies" w swojej przeglądarce dla powyżej strony, z tym, że wycofanie zgody nie będzie miało wpływu na zgodność z prawem przetwarzania na podstawie zgody, przed jej wycofaniem.