[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.PRZYWILEJE I IMMUNITETY DYPLOMATYCZNE (cel, rodzaje, zakres)Przywileje i immunitety dyplomatyczne są to prawa i ulgi udzielane obcym przedstawicielom dyplomatycznym, ich szefom i personelowi tych placówek.Celem tych przywilejów i immunitetów jest zapewnienie skutecznego wykonywania funkcji przez misje dyplomatyczne, jako reprezentujące państwo.Przywileje i immunitety dyplomatyczne można podzielić na dwie grupy:lprzysługujące placówkomllnienaruszalność pomieszczenia placówkillbezwzględna nietykalność archiwów i dokumentówllzwolnienie od wszelkich opłat i podatków państwowych, regionalnych lub komunalnych w odniesieniu do pomieszczeń misji - zarówno własnych jak i dzierżawionych (nie dotyczy opłat za gaz, światło telefon.)llswoboda niekontrolowanego porozumiewania się w celach urzędowych z własnym rządem oraz innymi misjami i konsulatami swego państwa (wraz z kurierami dyplomatycznymi, korespondencją kodowaną czy szyfrowaną) - jedynie używanie i instalacja radiowa stacji nadawczej przez misje wymaga zgody państwa przyjmującegollprzywileje celne: zwolnienie przedstawicielstw dyplomatycznych od cła i rewizji celnej za przywiezione zza granicy przedmioty do użytku służbowego (druki, flagi, pieczęcie, dokumenty.)llmisja dyplomatyczna oraz jej szef mają prawo używania flagi i godła swego państwa na pomieszczeniach misji oraz jego środkach transportullprzysługujące osobiście szefowi i personelowi placówki i ich rodzinomllnietykalność osobista przedstawiciela dyplomatycznego (immunitet od jurysdykcji karnej państwa przyjmującego)llprzedstawiciel dyplomatyczny zwolniony jest od wszelkich opłat i podatków osobistych i rzeczowych (za wyjątkiem podatków pośrednich, tj.tych, które normalnie wliczane są w cenę towarów i usług) - immunitet fiskalnyllprzywileje celne: zwolnienie od cła i rewizji celnejlPersonel administracyjny i techniczny korzysta z ograniczonych przywilejów i immunitetów.35.IMMUNITET KONSULARNY A IMMUNITET DYPLOMATYCZNYImmunitet konsularny jest nieco węższy niż immunitet dyplomatyczny.Podstawowe różnice:limmunitet nienaruszalności korespondencji nie rozciąga się na prywatne dokumenty i korespondencję konsulallnietykalność osobista i immunitet jurysdykcyjny są nieco ograniczone: funkcjonariusz konsularny może być aresztowany i poddany więzieniu zapobiegawczemu tylko w przypadku popełnienia ciężkiej zbrodnillczłonkowie placówki konsularnej w przeciwieństwie do przedstawicieli dyplomatycznych mogą być wzywani przez sądy miejscowe w charakterze świadkallimmunitet celny konsulów jest częściowo ograniczonyl36.NAWIĄZANIE I ZERWANIE STOSUNKÓW DYPLOMATYCZNYCHNawiązanie stosunków dyplomatycznych pomiędzy państwami zależy od wzajemnej zgody zainteresowanych państw.Konieczności nawiązania stosunków dyplomatycznych nie implikuje:lprawo legacji (wysyłanie i /lub/ przyjmowanie przedstawicieli dyplomatycznych)lluznanie państwa (również nieutrzymywanie stosunków dyplomatycznych nie oznacza nieuznawanie państwa)lPaństwa, jeśli nie łączą ich żadne więzi i interesy, mogą nie odczuwać potrzeby ustanowienia stosunków dyplomatycznych i utrzymywania ich.Zerwanie stosunków dyplomatycznych może być reakcją na postępowanie ocenione jako poważne naruszenie praw, interesów lub godności państwa, albo w sytuacji, kiedy państwo przyjmujące nie zapewnia misji warunków normalnego wykonywania funkcji, a w szczególności nie zapewnienia jej należytego bezpieczeństwa.Zerwanie stosunków dyplomatycznych może być również zastosowane jako sankcja wobec państwa naruszającego pokój lub dopuszczającego się aktu agresji.Również wybuch wojny powoduje zerwanie stosunków dyplomatycznych.37.ZWIERZCHNICTWO TERYTORIALNEZwierzchnictwo terytorialne lub suwerenność to władza państwa na jego terytorium.Wszystkie osoby (obywatele i cudzoziemcy) i rzeczy znajdujące się na terytorium państwa podlegają jego władzy i prawu, każde państwo może postępować na własnym terytorium tak jak chce, tzn.jak dyktują to jego interesy.Ponieważ zwierzchnictwo terytorialne jest władzą wyłączną, oznacza to, że żadna inna władza nie może działać na terytorium państwa bez jego zgody.Zatem państwo ma pełnię władzy na własnym terytorium, ale obowiązujące normy prawa międzynarodowego (zwyczajowe i umowne) nakładają nań w tym względzie pewne ograniczenia.Zasada zwierzchnictwa terytorialnego, a więc suwerenności terytorialnej oznacza:lże te, kto powołuje się na ograniczenie zwierzchnictwa terytorialnego, tzn.pełnej władzy i kompetencji państwa, musi dowieść, iż ograniczenie takie wynika z konkretnej normy prawa międzynarodowego, wiążącej dane państwollże każde państwo związane jest tylko takimi ograniczeniami, jaki uznało, przyjmując konkretne zobowiązania międzynarodowelTak więc na własnym terytorium można robić wszystko, co nie jest zakazane przez prawo międzynarodowe.Zwierzchnictwo terytorialne może być ograniczone na rzecz społeczności międzynarodowej, czyli na rzecz wszystkich państw i ich obywateli (np.prawo przepływu przez obce morze terytorialne lub immunitety jurysdykcyjne dla dyplomatów) lub na rzecz niektórych konkretnych państw (np.umowy tranzytowe).Jeśli chodzi o działalność podejmowaną przez państwo na obszarze innego państwa, które może spowodować szkodliwe skutki (w sensie fizycznym) obowiązuje zasada: żadne państwo nie może korzystać z własnej suwerenności terytorialnej w sposób, który narusza suwerenność terytorialną drugiego państwa.38.GRANICE PAŃSTWAGranice państwa mogą mieć charakter:lorograficzny, czyli uwzględniający właściwości terenullgeometryczny, gdy nie spełniają tego warunkullastronomiczny, gdy pokrywają się z południkiem lub równoleżnikiem geograficznymlDawniejszy podział na granice naturalne (góry, rzeki) i sztuczne stracił w związku z rozwojem techniki wiele na znaczeniu.Granice między państwami ustalane są w drodze umów
[ Pobierz całość w formacie PDF ]